Looky looky

Onze aanvaring met ‘the wild shark with the very big mouth’ heeft ons gelukkig niet met een post-traumatische stoornis opgezadeld want deze morgen zaten we om 6u alweer gezwind in een bootje, ditmaal om dolfijnen te spotten!

Voor de kusten van Lovina zijn er in de vroege uurtjes massa’s dolfijnen te bewonderen. Van zodra de zon weer wat hoger staat, zwemmen ze richting Java, om éénmaal ze daar zijn aangekomen, weer naar Lovina te zwemmen. Ik heb eerlijk gezegd geen flauw idee waarom ze deze, op het eerste zicht zinloze job uitvoeren. Maar dolfijnen zijn pientere diertjes, dus zullen ze er wel een goede reden voor hebben!

Een reden zou kunnen zijn dat ze onder één hoedje spelen met de mannen uit Lovina en door hen beloond worden voor bewezen diensten met... weet ik veel wat. De prachtig zonsopgang in Lovina zou natuurlijk ook een reden kunnen zijn.

Massa’s dolfijnen dus voor de kusten van Lovina, maar in het hoogseizoen ook massa’s luidruchtige motorbootjes met toeristen, waardoor die arme dolfijnen zelfs geen ‘spotje’ meer vrij vinden om eens te tuimelen. Gelukkig is het nu geen hoogseizoen (Sheltje heeft slechts 48 bootjes geteld) en hebben we de flippers zowel aan bak- als stuurboord ‘en masse’ kunnen zien op- en neerduiken, tuimelen (één uitslovertje deed zelfs een dubbele schroef !) en met hun staarten naar ons zwaaien. 

Familie-uitstap geslaagd want de kindjes vonden het geweldig en ma en pa hadden weer zeer aan hun gat (door twee uur op een klein houten plankje in een smalle boot te zitten, met dan nog een kindje op de schoot).

Klein minpuntje: doordat we al om 5u uit de veren moesten, zaten we de rest van de voormiddag wel met twee ‘hyper-sensitieve zieltjes’ opgescheept. Maar we merken dat de vakantietherapie begint te werken en we erin slagen om de stressvolle ‘de kindjes doen niet wat we willen’-momenten ‘hakuna matata’ gewijs te benaderen. 

De dag afgesloten met een wandelingetje langs het strand van Lovina.

Het fantastische ‘looky looky’ eindigt vandaag op de eerste plaats als meest gehoorde woord. Iedereen verkoopt hier wel iets en nodigt je uit om te komen‘looky looky’! Sarongs, parels, kimono’s, batikdoeken (soort Balinese kunstvorm), miniatuurdolfijntjes, bananen, boottrips… Als vrouw met een gezonde kooplust heb ik lang aan de verleiding om te looky looky kunnen weerstaan, maar bij het laatste kraam was ‘t gedaan met m’n zelfbeheersing. Resultaat: twee sarongs en dat met geen plaats meer in de rugzak… (hoewel, het doosje enterol is ondertussen wel op)

Kim