Ellende

Het wordt er niet beter op in Thailand en Indonesië. Het nieuws sijpelt hier nog maar met mondjesmaat binnen, maar als je wat zoekt op het internet merk je al snel dat half Thailand overstroomd is.
Het dodental in Indonesië blijft ook maar stijgen.
Het bezorgt ons heel wat vreemde gevoelens. En da's dan nog zacht uitgedrukt.
Op reis gaan naar een land waar er volop ellende is door natuurrampen, ook al is dat honderden kilometers van de plaatsen waar wij gaan zitten.
De tickets zijn al lang besteld. Zondagochtend vertrekken we. Belachelijk vroeg (6u30 in de ochtend).
We proberen er hoe dan ook het mooiste van te maken. Wat dat ook mag zijn.

Nog 5 keer slapen

Zei ik deze ochtend nog tegen de kids. Daarna beetje krantjes gelezen 't wereldwijde web. Vulkaanuitbarsting in Java...Tsunami in Sumatra...Overstroming in Noord-Thailand...
Allemaal plaatsen waar we heel last-minute met pijn in het hart besloten toch niet naar toe te gaan en andere keuzes te volgen.
Begint goed, zou je zeggen...Voorlopig toch goede keuzes gemaakt.
Nog 5 keer slapen en we trekken er 6 weken op uit met onze twee kids. Maleisië, Indonesië,Thailand.
6 weken weg van de wereld (waarom dan deze blog ??) en met onze viertjes er op uit (klinkt beetje corny, niet). Maar zonder twijfel 6 weken rust en genieten, en avontuur.
Met onze twee levendige kids...ze zijn gewaarschuwd daar ik Zuidoost Azië.
Maar we kijken er alleszins (al lang) naar uit.
En Mina en Viggo ook. Volgens mij denkt Viggo dat hij er elke dag op een olifant gaat zitten (hij heeft er foto's van gezien). Mina zegt dat meter (oma flokky) af en toe met het vliegtuig eventjes op bezoek gaat komen. En Viggo vraagt al of we nog terug naar huis komen, of als we daar gaan blijven.
Voorlopig komen we terug...
En we zijn nog niet eens vertrokken.
Morgen eerst nog Mina's verjaardagsfeestje: en aantal losgeslagen kleuters in je huis, da's pas een avontuur. De kidi-bull en de bergen suiker(snoep) staan al klaar.